Μία τρούφα με κατά βάση άγρια προέλευση λόγω αφθονίας, διαδεδομένη τόσο σε Γαλλία και Ιταλία, όσο και στα Βαλκάνια, την Ελλάδα, τη Γερμανία, την Ελβετία, το Βέλγιο, την Ολλανδία, ακόμη και τη νότιο Ρωσία. Γενεαλογικά πρόκειται για ίδιο είδος με την t. Aestivum / Scorsone που ξεκινά την καρποφορία του με το πέραν του κύκλου της καλοκαιρινής ποικιλίας.
Οι περιορισμένες τεχνητές καλλιέργειες αυτού του είδους οφείλονται πέραν της φυσικής αφθονίας του και στην ανάγκη επιλογής σκιερών εκτάσεων με μεγάλο υψόμετρο

Μία τρούφα που σε πολλά ομοιάζει με την πολύτιμη λευκή t. magnatum, χωρίς όμως να είναι. Το μέσο μέγεθος αυτής είναι σχετικά μικρό και ανιχνεύεται σε αρκετά μεγάλη αφθονία. Απαντά σε όλες της προαναφερθείσες τρουφοπαραγωγικές χώρες, όπως και στην Ελλάδα και την Κύπρο σε αξιοσημείωτες ποσότητες.
Καλλιεργείται ιδιαίτερα εύκολα, καθότι πρόκειται για έναν ιδιαίτερα επεκτατικό και προσαρμοστικό μύκητα με λίγες απαιτήσεις όσον αφορά στις εδαφολογικές συνθήκες.

Παράγεται και συλλέγεται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες πέραν της Γαλλίας και της Ιταλίας συμπεριλαμβανομένης φυσικά και της Ελλάδος και της Κύπρου ακόμη και της νοτίου Αγγλίας.
Καλλιεργείται άνευ ιδιαίτερων δυσκολιών και με αρκετά υψηλές στρεμματικές αποδόσεις.

Ένα είδος που μέχρι πρότινος συλλέγονταν αποκλειστικά στο Bagnoli της Ιταλίας, όπου και ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένο. Στη χώρα όμως τα τελευταία χρόνια αποτελεί ένα αρκετά κοινό είδος. Την ώρα της συλλογή αναδύει ένα οξύ άρωμα που κατά την παραμονή σταδιακά φθίνει. Όταν μαγειρευτεί ή έστω και ελάχιστα θερμανθεί ομοιάζει κατά πολύ στο άρωμα με την καλοκαιρινή τρούφα.
Κατά αποκλειστικότητα οι διακινούμενες ποσότητες προέρχονται από κυνήγι.

Μία ποικιλία τρούφας ευρέως διαδεδομένη στην Γαλλία και την Ιταλία, καθώς και στα Βαλκάνια. Στην Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια, έχουν εξορυχθεί αρκετά μεγάλες ποσότητες αυτού του είδους.
Καρποφορεί σε παρεμφερή ασβεστολιθικά εδάφη όπως και η t. melanosporum, με πιθανώς πιο αυξημένη υγρασία και αργιλώδη μηχ. σύσταση. Πρόκειται για μία τρούφα εύκολα προσαρμοζόμενη στις εκάστοτε εδαφολογικές συνθήκες.

Πρόκειται για την επονομαζόμενη Βασίλισσα των γαλλικών τρουφών, γνωστή επίσης και με την ονομασία τρούφα του Perigord. Το είδος αυτό παράγεται σε όλη τη νότιο Γαλλία σε πολλές περιοχές της Ιταλίας και της Ισπανίας, ενώ πρόσφατα ξεκίνησε να συλλέγεται και στην Ελλάδα. Είναι μακράν η πιο ακριβή τρούφα μεταξύ των μαύρων ποικιλιών.
Είναι η πρώτη σε σειρά επιλαχούσα τρούφα προς καλλιέργεια. Μετά τον Joseph Talon, τον πρώτο επίσημο καλλιεργητή τρούφας στο Saint-Saturin-les-Apt της Γαλλίας στα 1808, πολύ είναι αυτοί που αποπειράθηκαν το ίδιο εγχείρημα σε ανάλογες πετρώδεις περιοχές με επιτυχία. Τεράστιες εκτάσεις αμπελώνων που καταστράφηκαν στη Γαλλία και όχι μόνον έχουν αντικατασταθεί από ανάλογες τρουφοκαλλιέργειες.

Πρόκειται για την τρούφα που χαίρει της μεγαλύτερης διεθνούς αναγνώρισης, γεγονός που αντικατοπτρίζεται σαφώς και στην τιμή της. Κατά κύριο λόγο απαντά στο Piedmont της βορειοδυτικής Ιταλίας και κυρίως στην περιοχή της Alba, από όπου και ξεκίνησε η διάδοσή της. Πλέον σημαντικές ποσότητες προέρχονται και από άλλες περιοχές της Ιταλίας όπως η Umbria, η Tuscany, η Molise κ.ά.. Επίσης πρόσφατα ανακαλύφθηκε στην Ουγγαρία, τη Σλοβενία, την Κροατία, στα Ιταλογαλλικά σύνορα και στη χώρα μας.
Παρά τις προσπάθειες τεχνητής καλλιέργειας αυτού του είδους δεν έχουν ξεπεραστεί οι ποικίλες δυσκολίες, όπως η πολύ μεγάλη αναμονή μέχρι την καρποφορία, εξού και η μεγαλύτερη εξορυχθείσα ποσότητα προέρχεται από κυνήγι στα άγρια δάση.